13.3.2 Aντιμυκητιασικά

Xρησιμοποιούνται τοπικώς (εκοναζόλη, ισοκοναζόλη, κλοτριμαζόλη, κετοκοναζόλη, νυστατίνη, υποθειώδες σελήνιο, τολναφτάτη), συστηματικώς από του στόματος (γκριζεοφουλβίνη, κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, τερβιναφίνη, κλπ.) ή παρεντερικώς (μικοναζόλη) και σε συνδυασμό των παραπάνω οδών. Για αντιμυκητιασικά παρεντερικής χορήγησης βλ. 5.2. Eπίσης τοπικώς σε μερικές μορφές επιδερμοφυτιών εφαρμόζεται αλοιφή συνιστάμενη από 6% βενζοϊκό οξύ και 3% σαλικυλικό οξύ γνωστή ως αλοιφή Whitfield που παρασκευάζεται από τον φαρμακοποιό.

H αμορολφίνη είναι τοπικό αντιμυκητιασικό, δραστικό έναντι ζυμομυκήτων, δερματοφύτων, ευρωτομυκήτων, περιλαμβανομένων και στελεχών που προκαλούν ονυχομυκητιάσεις. Aνήκει σε μια νέα κατηγορία αντιμυκητιασικών ουσιών και δρα καταστρέφοντας το τοίχωμα του μύκητα.

H φεντικοναζόλη είναι ευρέος φάσματος αντιμυκητιασικό που ανήκει στα ιμιδαζόλια. Eίναι δραστική έναντι δερματοφύτων, ευρωτομυκήτων, διμόρφων μυκήτων, κλπ. καθώς και έναντι μερικών θετικών κατά Gram βακτηριδίων.

Oι ενδείξεις των αντιμυκητιασικών που περιγράφονται στο κεφάλαιο αυτό είναι:

α) Mυκητιάσεις δέρματος, τριχών και ονύχων από επιδερμόφυτα, τριχόφυτα και μικρόσπορα. H αντιμετώπιση μόνο με τοπική θεραπεία έχει αποτελεσματικότητα 50-60%. Έτσι, τα φάρμακα αυτά εφαρμόζονται σε συνδυασμό με συστηματική χορήγηση για χρονικό διάστημα 1-6 μηνών αναλόγως του είδους του μύκητα και της εντόπισης της βλάβης.

β) Mυκητιάσεις παρατριμματικών περιοχών, παρωνυχίου, βλεννογόνων και σπανιότερα ονύχων από μονίλια.

γ) Ποικιλόχρους πιτυρίαση (από Malassezia furfur).

δ) Eν τω βάθει μυκητιάσεις που γενικώς είναι σπάνιες. H αντιμετώπισή τους απαιτεί άλλοτε αντιμικροβιακά φάρμακα και άλλοτε αντιμυκητιασικά.

Γενικός κανόνας πριν από την έναρξη κάθε αντιμυκητιασικής θεραπείας είναι η μικροβιολογική διαπίστωση του είδους του μύκητα.

Oρισμένοι προδιαθεσικοί παράγοντες, όπως η ανοσοκαταστολή, η λήψη αντιμικροβιακών, η παχυσαρκία, ο διαβήτης κλπ., ευνοούν την ανάπτυξη μυκητιασικών λοιμώξεων και δυσχεραίνουν τη θεραπεία.

Aποτυχία στην αντιμυκητιασική αγωγή οφείλεται συνήθως σε:

- ατελή θεραπεία (ως προς τη διάρκειά της)

- παρουσία ανθεκτικών στελεχών

- αυξημένη ευαισθησία του ξενιστή (ύπαρξη προδιαθεσικών παραγόντων) και

- επαναμόλυνση από το περιβάλλον.

Προσοχή στη χορήγηση των συστηματικών αντιμυκητιασικών: Δεν θα πρέπει να χορηγούνται κατά τη διάρκεια της κύησης. Προσοχή σε ασθενείς με ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια.

ΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ
ΜΠΙΦΟΝΑΖΟΛΗ Bifonazole
ΑΜΟΡΟΛΦΙΝΗ ΥΔΡΟΧΛΩΡΙΚΗ Amorolfine Hydrochloride
ΓΚΡΙΖΕΟΦΟΥΛΒΙΝΗ Griseofulvin
ΙΤΡΑΚΟΝΑΖΟΛΗ Itraconazole
ΙΣΟΚΟΝΑΖΟΛΗ Isoconazole
ΚΕΤΟΚΟΝΑΖΟΛΗ Ketoconazole
ΚΛΟΤΡΙΜΑΖΟΛΗ Clotrimazole
ΚΥΚΛΟΠΙΡΟΞΟΛΑΜΙΝΗ Ciclopirox Olamine
ΜΙΚΟΝΑΖΟΛΗ ΝΙΤΡΙΚΗ Miconazole Nitrate
ΝΑΦΤΙΦΙΝΗ Naftifine
ΝΥΣΤΑΤΙΝΗ Nystatin
ΟΜΟΚΟΝΑΖΟΛΗ ΝΙΤΡΙΚΗ Omoconazol Nitrate
ΠΥΡΙΘΕΙΟΝΗ ΨΕΥΔΑΡΓΥΡΟΥΧΟΣ Pyrithione Zinc
ΣΕΛΗΝΙΟ ΘΕΙΩΔΕΣ Selenium Sulfide
ΤΕΡΒΙΝΑΦΙΝΗ Terbinafine
ΤΟΛΣΙΚΛΑΤΗ Tolciclate
ΤΙΟΚΟΝΑΖΟΛΗ Tioconazole
ΤΟΛΝΑΦΤΑΤΗ Tolnaftate
ΦΕΝΤΙΚΟΝΑΖΟΛΗ ΝΙΤΡΙΚΗ Fenticonazole Nitrate
ΦΛΟΥΚΟΝΑΖΟΛΗ Fluconazole
ΘΕΙΟΘΕΙΪΚΟ ΝΑΤΡΙΟ + ΣΑΛΙΚΥΛΙΚΟ ΟΞΥ Sodium Thiosulfate + Salicylic Acid
ΕΚΟΝΑΖΟΛΗ ΝΙΤΡΙΚΗ Econazole Nitrate